Pazartesi Sendrom mu ,Sevinç mi?

Çocuksuz her kadın için haftanın ilk çalışma günü olan pazartesi adeta kronik bir sendrom gibidir malum fazla söze gerek yok  çalışanlar bilir!
Ancak çalışan kadın şayet bir  “anne”ise bana göre sanki sendromla sevinç arasında bir noktada takılıp kalıyor bu pazartesiler :)

Malum haftasonunun yorgunluğuyla çocukla park,bahçe,ev işleri,özel işler ,ev ziyaretleri,alışveriş vs..gibi bir takım zorunlu görevlerden sonra ,kendini pazartesi sabahı işyerine atan anne bedenini dinlendirip sıcak kahvesini yudumlamanın tadına varır.
Ama bir yandan da bilgisayarının masaüstünde ,telefonunda,çerçevede kısacası heryerden her an görülecek şekilde yerleştirilmiş çocuğunun resimlerindedir gözü …

Örneğin ben bu satırları sessiz ,sakin ofisimde sıcak kahvemi içerken yazıyorum malum ikiz çocuklu evde  herhangi bir sıcak içecek tüketmek çok fazla mümkün olmuyor neyseki yaz geldi soğuk ama rahat rahat içeceğiz :))

Kendi işim olduğu için sadece pazartesi sabahı ofise geliyorum ancak alıştırma turlarında biraz geç kaldım.1 yaşını doldurdukları aralık ayında yani 2013 senebaşında hergün olmasa da en az 3 tam gün  çalışmayı planlıyordum.Olmadı olamadı….
Ocak ayının ilk günlerinde değişen yardımcı ablaya alışamadılar uzunca bir süre,ardından bu süreçte büyüyen,yürüyen ve konuşmaya başlayan ikizlerime ben daha bir tutkuyla bağlandım derken süreci ben biraz da bile bile uzattım sonuçta düğüm olduk !

Ama burdan itiraf ediyorum ,pazartesi sabahları evden çıkarken merdivenleri üçer beşer atlayarak falan indiğim doğrudur :)

Aslında aktif çalışmanın her anneye kesinlikle  iyi geldiğini düşünüyorum,çevremde ne kadar çocuklarını özledikleri için başlangıçta ağlaya ağlaya işe giden arkadaşım varsa hepsi ancak işyerinde çalışırken dinlenebildiğini anlatıyor.

Ve hepsi şimdiki hallerinden gayet memnun ve mutlular…
Üstelik daha önce benim gibi çok çalışmaktan şikayet edenler için işhayatının tek nefes alma noktası haline gelmesi de ayrıca  enteresan bir  durum …Ama bu durum çalışan çalışmayan her anne için haftasonunu da özlemle beklediği gerçeğini değiştirmiyor!

Her gününüz pazartesi kadar keyifli geçsin :)

10 Yorumlar

  1. Deniz
    22 Nisan 2013 at 12:53 - Reply

    Tam zamanlı çalışan bir anne olarak kesinlikle hafta sonu tek çocukla işten daha fazla yorulurken sizi düşünemiyorum bile:) Birlikte geçirdiğimiz iki dolu günden sonra işe gitmek dinlendirici ama içim burkulmuyor da değil hani…Sevgiler

    • Duygu Karataş
      22 Nisan 2013 at 20:19 - Reply

      işte o ikilem yok mu hani son cümlede saklı olan :))
      o kemiriyor annenin yüreğini çok fena!

  2. Bal Yanağın Hikayesi
    22 Nisan 2013 at 14:24 - Reply

    Aynen aynen Duygu her hali ayrı bir vicdan azabı bu anneliğin.Bende çalışıyorum ki öyle çokta yorulduğum bir işim yok hafta sonu öyle yoruluyorum ki pazartesi işe gelince bir sükunet oluyor hayatımda ama yinede akşamı iple çekiyorum kuzumun gıdığını koklamak için…

    • Duygu Karataş
      22 Nisan 2013 at 20:20 - Reply

      her anne gibi sen de çalışırken dinlenen gruptasın :)
      biz bu ikilem arasındayken günler geçiyor hızla,kuzular büyüyor tabii o da ayrı…

  3. Durucayaşamak-Eda
    23 Nisan 2013 at 10:00 - Reply

    çok ama çok doğru bir tespit bu.ne kadar yakınsak da çalışmak elbette bize çok iyi geliyor canım anne olmanın yanında başka birşeyler de olabiliyoruz böylece.bence de işte dinleniyoruz aslında bir nebze de olsa.ama bazende hiç işe gitmek istemiyor insan yaa ne bileyim ikilem işte.ama sana arada lazım böyle tatil modunda çalışma hayatı malum biz birtaneyle mücadele edemezken sen iki tane ile başediyorsun

    • Duygu Karataş
      24 Nisan 2013 at 22:16 - Reply

      Annelik nasıl bir duygu yüklüyorsa insana işte bazen kendimizi kaybediyoruz galiba ilgi göstermek uğruna sonra da kendimiz kaçacak delik arıyoruz :))
      bu noktada çalışan anneler nefes alıp tazelendiği için sanırım daha şanslı
      kocaman sevgiler …

  4. Burcu
    24 Nisan 2013 at 11:49 - Reply

    pzt ofise gelmek = savaştan çıkıp huzuru bulmak
    pzt ofise gelmek = kızgın kumlardan serin sulara atlamak
    pzt ofise gelmek = acılı çiğ köfte üstüne ayranı yudumlamak
    pzt ofise glemek = kahve yanı kurabiyenin keyfine varmak

    hayır gaddar değil farkındalığı dorukta bir anneyim;)))

    • Duygu Karataş
      24 Nisan 2013 at 21:55 - Reply

      ilk okuduğumda çok güldüm :))
      ama galiba sorsan çalışan annelere bu listeyi bi nefeste uzatmak mümkün!
      buarada sonraki yorumu görünce ayrıca güldüm tabiki her anne için tartışmasız en huzurlu olduğu an yavrusunun yanında yanıbaşında olduğu an!
      kucak dolusu sevgiler …

  5. Burcu
    24 Nisan 2013 at 12:50 - Reply

    bilmem bu yazdıklarımın “veletlere dokundurma sanatı” olduğunu ifade etmeme gerek var mı??? zira hiçbir annenin yavrusundan ayrı bir yerde huzuru bulma şansı yok..

  6. durununannesi
    26 Nisan 2013 at 07:28 - Reply

    benimde yoğun ve yorucu bir işim olmadığından herhalde işyerine geldiğimde dinlenmek değil de daha çok bir booşluk hissi yaşıyorum cumaları yani bugün hele ki bahar günlerini yaşadığımız bu zamanlarda çalışmak daha bir zevkli oluyor :)..