İKİZ ANNESİ OLMAK ???

 

duygu

 

Geçen ay ,çocukla şehirde yapılabilecek aktiviteleri güncel olarak yayınlayan Şehrin Çocuk Hali sitesinin blogunda 3 ikiz annesi “ikiz annesi olmak …” üzerine neler hissettiğimizi paylaştık .

İkiz annesi olmak denilince, hamilelikte birlikte nerdeyse 3yılı aşkın süredir yaşadıklarımı yazsam elbette sayfalar dolar taşar ama en kısa en yalın haliyle işte benim paylaştıklarım :)

 

İkiz kızlarım doğduğundan beri en çok özen gösterdiğim beslenme, uyku, banyo, giyinme vs. gibi konularda senkronize hareket etmek. Aksi takdirde bırakın dışarı çıkmayı evde bile her şey kaosa dönüyor. Bunun için elbette hep iki çocuğun bakımı ve ilgisi için iki ayrı kişi gerekiyor. Her ne kadar ikiz oldukları için biraz olsun sıra beklemeyi, sabretmeyi öğrenmiş olsalar da bazen çocuk psikolojisi ile son derece huysuz ve sabırsız olabiliyorlar. Biri bir köşeye koşarken diğeri ise tam tersi istikamete yönelebiliyor. Bunun evde, sokakta ya da tatildeki halini düşününce ikiz annesi olarak her ikisini de kontrol etmeye çalışırken tabii ki zorlanıyorum. Dışarı çıkarken de evde de hep aynı ilgi, alakayı görsünler diye benim yanımda mutlaka biri daha oluyor! Tüm bunlara rağmen kardeş kıskançlığının ötesinde daha keskin bir kıskançlık var aralarında çünkü sürekli anneyi, babayı, oyuncakları ve hatta hayatı paylaşmak zorunda olmaktan memnun değiller elbette! Ancak 2 yaşından itibaren birbirlerini o kadar çok arar oldular ki adeta yapışık gibi hareket ediyorlar! Tam 2,5 yaşındalar ve zaman zaman kavga ediyor olsalar da birlikte o kadar güzel oyun oynamaya başladılar ki seyretmeye doyum olmuyor desem yeridir. Özellikle kimseye ihtiyaçları olmadan oyun kurup yalnızlık hissetmeden oynayabiliyor olmaları elbette benim için tarifsiz bir mutluluk! Aynı anda maddi manevi tüm ihtiyaçlarını karşılayarak evlat büyütmek elbette zor ama keyfini, hayatıma ikizlerin kattığı zenginliği kelimelerle ifade etmem de bir o kadar zor!