İkiz Hikayeleri 18 – Mutlu ikiz annesi Dilşad

İKİZ HİKAYELERİ kaldığı yerden devam ediyor !
Bir kız ve bir erkek ikizleri olan  sevgili Dilşad paylaşıyor hikayesini …

1) ikiz bebek beklediğini ilk öğrendiğinde neler hissettin? Ailenle ve sevdiklerinle bu haberi nasıl paylaştın?

Hamile olduğumu ilk öğrendiğimde B-Hcg değelerim yüksek çıktığı için ikiz olabileceğini söylemişti doktorum. O günden itibaren garip bir duygu içindeydim. Ya ikiz olursa nasıl olur diye düşünüyordum sürekli. Onun için bu fikre biraz alışmış olarak öğrendim ikiz bebeklerimin olacağını. Tabi çok heyecanlandım, sevindim, şaşırdım, ne yapacağım ben şimdi diye telaşlandım. Eşim yanımdaydı zaten öğrendiğimde ve o çok mutlu gözüküyordu. İlk annemle ve kız kardeşimle paylaşmıştım. Bir süre saklamak istedim ikiz bebek beklediğimi ama kısa sürede birçok kişi öğrenmişti. Cinsiyetlerini öğrenince ayrı bir mutluluk yaşadım tabi. Her ikisi de aynı cinsiyet olsa yine çok mutlu olurdum elbette. Bir kız bir erkek olacağını öğrenmek beni daha da heyecanlandırmıştı.

2) İkiz gebeliği hem psikolojik hem de fiziksel açıdan oldukça zor, senin gebelik dönemin nasıl geçti? Herhangi bir sorun yaşadın mı?

Fiziksel açıdan 28. Haftaya kadar oldukça rahat geçti aslında. İlk aylar düşük tehlikesine karşı sürekli yapılan iğneler zordu. İğnelerin ağrısından yatamıyordum. İşime ara vermiştim ve evde olduğum için bol bol dinlenerek geçirdim bu dönemi. Midem bulantısı hiç yaşamadım ben. 28. Haftada tehlike çanları çalınca doktorum sürekli yatmam gerektiğini söyledi. Sürekli yatarak geçirdiğim dönemler gerçekten zordu. Bu dönemde artık başka insanlara ihtiyacım olan bir hayatım olacağını farkettim. Eşim, annem hep destek oldu tabi. Bir süre yanımda yardımcı vardı sürekli. Zor günlerdi. Ama bebeklerimin sağlıklı bir şekilde dünyaya gelebilmeleri için hiç kalkamadan yatmaya razıydım. Çok şükür sorunsuz atlattım o günleri. Psikolojik olarak güzel bir hamilelik geçirdim diyebilirim. Mutluydum ben. Heyacanla bekliyordum bebeklerimi. Onlara kavuşmak için günlerin çabuk çabuk geçmesini istiyordum. Sürekli araştırarak okuyarak geçirdim aslında hamileliğimi.

3) Kaçıncı haftada, ne şekilde dünyaya geldiler? Planlı mı yoksa sürpriz bir doğum mu oldu? Bebeklerin doğum kilolarını paylaşmak ister misin?

37. haftada sürpriz bir şeklide bir akşam üstü acil bir sezaryanle geldiler dünyaya. Kızım 3.200 gr , Oğlum 3.100 gr olarak dünyaya geldi.

4) Doğum sonrası “lohusalık dönemi” nasıl geçti ? Gebelikte aldığın kiloları verebildin mi?

Lohusalık dönemim biraz zordu açıkçası. Depresyonun eşiğinden döndüğümü şimdi yeni yeni anlıyorum. Bebeklerime bakamayacağım, onlara yetemeyeceğim duygusuyla ağlama krizleriyle geçti biraz. Zaten iki tane bebek ilk kez anne olmuşsunuz ne yapacağınızı bilmiyorsunuz, üstüne bir de kendi ağrılarınız acılarınız, uykusuzluğunuz oldukça yıpratıyor insanı. Sadece kendin ilgilenmek istiyorsun bebeklerinle ama yardımsız yapamayacağını anlayınca da kötü hissediyorsun.Bu dönemde annelerin desteklenmesi gerektiğine inanıyorum. Özellikle ikiz annelerinin ev işleri ve bebeklere bakım konusunda kesinlikle yardımcıya ihtiyacı var. Bitmek bilmeyen çamaşır yıkama, asma, katlama işlerine bile yardımcı olan birileri olsa bence büyük destek olur. Ben 57 kiloyla başladım gebeliğe. 23 kilo aldım. Doğumda 15 kilo gitti. Kilo vermek için acele etmedim hiç. Hemen eski kiloma ulaşayım diye bir derdim olmadı aslında. Son iki aydır kendimce diyet uyguluyorum son üç kilom kaldı eski formuma ulaşmak için. Öncelik hep bebeklerim oldu kendimi hep ikinci plana bıraktım sanırım. Bundan da şikayetçi değilim açıkçası.

5) Bebeklerin beslenme protokolü nasıldı? Anne sütü ,devam sütü takviyesi ???

Üçüncü haftada sütüm kesildiği için sadece üç hafta emzirebildim.Sonrası hep devam sütü ile devam ettik. Artık normal süt içiyorlar. Devam sütünü bıraktık.

6) Bebeklerin ne kadar süre senin odanda yattılar? Kendi odalarına ne zmn geçtiler ?
ikisi aynı odada mı ayrı odada mı yatıyorlar?

İlk iki ay aynı yatakta yattılar daha sonra yataklarını ayırdık ama hep yanımızda yattılar. On birinci aydan itibaren kendi odalarında yatmaya başladılar. Şimdi on sekiz aylıklar ve kendi odalarında uyuyorlar. Aynı odayı paylaşıyorlar.

7) Sana göre “İkiz annesi” olmanın ,en özel ve en zor yanları nelerdir? İkiz annesi olduğun için kendini farklı hissettiren hadiseler yaşadın mı?

İkiz annesi olmak bence kesinlikle sadece ikiz annesi olanların anlayabileceği özel bir annelik. Yaşları farklı iki çocuğunuz olsa bile ikiz annesinin hissettiğini anlayamazsınız. Çünkü aynı anda aynı şeylere ihtiyaç duyan iki bebek var kollarınızda. Siz hep herşeyde eşit olma savaşı veriyorsunuz. İkiz annesi olunca öncelikle kalbiniz sonra hayatınız çoğul olmayı öğreniyor. İki bebeğe yetemediğini hissetmek en zor yanı. Ağladıklarında hangisini kucağına alacağını şaşırıyorsun. İkisini de hem duygusal hem fiziksel olarak eşit şekilde doyurmaya çalışmak zor tabi. En ilginç yanı sanırım her yerde ikizlerin annesi olarak tanınmak, gittiğiniz yerlerde dikkat çekmek. Tanımadığınız insanlarla bebekler üzerine sohbetler yapmak. Güzel şey ikiz anneliği.Tekrar doğum yapmayı düşünmediğimden benim için iyi oldu böyle iki bebek.

8) İkiz annesini en zorlayan mevzuda yani iki evladına da her anlamda eşit davranabilmek için kendince izlediğin bir yöntem var mı? Vicdan terazisi denen his sence gerçek mi?

Birini kucaklayıp severken gözün öbüründe oluyor ya o çok kötü bir durum. Ben birine sarıldıysam hemen öbürüne de sarılıyorum. Ne yapıyorsak beraber yapıyoruz artık. Oyunlarda birine yaptırdığım bir şeyi diğerine de yaptıryorum. Onlar da alıştılar bu duruma. Birini severken öbürü kendince bir şeyler yapıyor. Ama başka birinin bebeğini kucaklarsam ikisi de tepki veriyor.Paylaşmaya alışmış şekilde dünyaya geliyorlar sonuçta. Herşeyleri eşit olması gerekiyormuş gibi bir his var ya sanırım o vicdan terazisi. Bazen aşağıda bazen yukarıda idare ediyoruz.

9) Ailende bebeklerin bakımına yardımcı olan kimse varmı ? Yardımcı çalıştırma konusunda ne düşünüyorsun?

İlk altı ay yardımcımız vardı. Ev işlerine ve bebeklere yardım ediyordu ve kesinlikle ilk aylarda yardımcının şart olduğunu düşünüyorum. Bir süre sonra sürekli eve birinin gelmesi beni yordu açıkçası.Ben geldiği gün sayısını azaltayım diye düşünürken o elinden rahatsızdı işi bıraktı.Sonra bir süre annemle baktık. Onun hakkını ödyemem.Şimdi farklı şehre taşındık. Şu an artık kendim yalnız bakıyorum. Büyüdükleri için birbirleriyle oynuyorlar, söylediklerimi anlıyorlar onun için artık bakmak daha kolay.

10) İkizlerden sonra,sen özel yaşamına nasıl devam ediyorsun?
İşhayatından tamamen çıktın mı? Çalışıyor musun? Sosyal yaşamın neresindesin?
Yoksa senin için halen duş almak ve kahve içmek büyük bir lüks mü?

Ben şu an ücretsiz izindeyim. İşime dönmek için bebeklerimin iki yaşlarını doldurmalarını bekliyorum. Sosyal hayatıma henüz döndüm diyemem. Sosyal medya sosyal hayatım oldu daha çok:) Ancak ev hayatım normale döndü. Onların uyku saatlerinde kendime zaman ayırabiliyorum. Henüz dışarı çıkıp kendimce bir şeyler yaptığım söylenemez. Bu arada blog yazarlığı yapmaya başladım. Deneyimlermi www.mutluikizannesii.blogspot.com adresinde paylaşıyorum. Blog yazarlığı kendimi ifade etme yöntemim oldu sanırım.

11) İkizlerle yaşama tam olarak alıştın mı? Gürültülü bir sabaha uyanmaya,kalabalık bir masaya oturmaya ve birden fazla çantayla dışarı çıkmaya hatta araba yolculuğuna ,tatile ,her türlü seyahate adapte olabildin mi?

Kesinlikle alıştım.Sabah erkenden bir koşturmacayla başlıyoruz. Akşam onlar uyuyana kadar tempolu devam ediyoruz. Artık herşey proramlı bir şekilde yaşanıyor bizde. Çocuklar da alıştılar neyin saati geldiyse onu yapmak istiyorlar. Uykuları gelince yataklarına koşuyorlar örneğin. Dışarı çıkmak artık biraz daha kolay. Hızlı bir şekilde çocukları ve kendimi hazırlayıp dışarı çıkabiliyorum artık. Tabi eşim her konuda yardımcı bana. Ben birini hazırlarken o diğerini hazırlıyor. İki tane çantayı artık tek çantaya düşürdüm. Uzun yol seyahati yaptık birkaç kez. Sandığımdan daha kolay oldu yol boyunca uyudular genelde. Tabi sık sık mola verip dinlendirerek yaptık yolculuğu. Aslında ikiz bebeklerle de gezilebiliyor ama mutlaka yanınızda birinin olması lazım. Henüz tek başıma bir deneyimim olmadı benim.

12) İkizler için bebek arabası marka ve modeli tercihin nedir? İkiz arabası mı iki ayrı puset mi?

Ben Casual marka ikiz arabası kullanıyorum. Pratik bir araba. Kolay katlanıyor ve hafif. Tek başıma dışarı çıksam bile rahat kullanabileceğim bir araba.

13) İkiz sahibi olduğunu duyanların genellikle biraz şaşkın biraz da acıyan ifadeleri için ne düşünüyorsun?

Öncelikle şunu belirteyim acınacak bir durum yok. Zor olsa da herkese kısmet olmayan bir annelik ikiz anneliği. Dışardan nasıl gözüküyor bilmiyorum ama şu an ben halimden memnunum.

14) “Tek çocuk hiç çocuk” cümlesi senin için ne ifade ediyor?

En çok duyduğum sözlerden biri ‘’ Öyle tek çocuklar varki ikizlere bedel’’ tarzında cümleler. Bence tek bir bebeğe bakmak ne kadar zor olursa olsun ikiz bebeklere bakmak kadar zor olamaz. Ağlayan tek çocuğu kucağında taşıyabilirsin. Kolayca besleyebilirsin. Uyutabilirsin. Ya da ilk aylardan itibaren tek başına bebeğinle dışarı çıkabilirsin. İsteklerini daha kolay karşılayabilrsin. Tüm zamanını tek bir bebeğe kolayca ayırabilirsin. Ancak iki bebekle bunlar biraz zor. İki bebeği birden beslemek, uyutmak, alt değişmek, banyo yaptırmak, dışarı çıkarmak vs. dışardan gözüktüğü gibi hop hop olan işler değil. Onun için ikiz annelerinin normal hayata dönmeleri biraz zaman alıyor. Bazen eşim bebeğimizin birini alıp dışarı çıkıyor ben diğer bebekle yalnız kalınca boşlukta kalmışım gibi hissediyorum. Tek bebekli anneler alınmasın ama ben biriyle zor uğraşıyorum sen ikisine birden nasıl bakıyorsun diye empati yapmaya çalışsa da tek bebeği olan bir anne hiçbir zaman bir ikiz annesini anlayamaz bence.

15) İkiz bekleyen annelere tavsiyelerin neler ?

Hayatınız bebeklerinizin doğumuyla değişecek hazırlıklı olun diyorum öncelikle. Bu çok güzel ve özel bir annelik. Özel bir annelik çünü zorlukları olan sizi hem fiziksel hem duygusal zorlayacak bir annelik bekliyor sizi. Ama karşılğında iki tane dünya tatlısının annesi oluyorsunuz ve hiç kimseyi onlar kadar sevmediğinizi farkediyorunuz. Eşinizin desteği çok önemli hem hamilelikte hem de sonrasında. İlk günlerde yanınızda size yardımcı olabilecek birilerinin olması çok önemli.. Yardım etmek isteyenleri geri çevirmeyin derim. O ilk zamanlarda bebeklerinizi kimseyle paylaşmak istemeyebilirsiniz ama birilerinin yardım etmesi şart. İkiz bebekle yaşamayı öğreniyor, alışıyor ve sonrasında asla onlarsız olamayacağınızı anlıyorsunuz. Etraftan bir çok yorum duyacaksınız. Onları fazla dinlemeyin kendi bildiğiniz anneliği uygulayın derim. İkiz bebek bekleyen tüm anne adaylarına ve ikiz annelerine sevgiler.

4 Yorumlar

  1. anne iste
    30 Ocak 2014 at 14:13 - Reply

    Dilsad hanımın blogunu severek takip ediyorum. Benzer şeyleri aynı zamanlarda yaşadığımız için kendime yakın buluyorum. Fotoğraf da ek cici. Güle güle büyütelim ikizlerimizi..

    • Duygu Karataş
      30 Ocak 2014 at 16:35 - Reply

      ben de bu vesileyle sizin de ikiz annesi olduğunuzu ve blogunuzu keşfetmiş oldum!
      sevgiler :)

  2. Yusuf ve Yunus`un annesi
    30 Ocak 2014 at 14:27 - Reply

    ne güzel paylaşımlara on ayak oluyorsunuz. bır cok konuda katılıyorum benımkıler ıkız degıl ama verdıklerı sıkıntılar acısından sankı ıkızmıs gıbı geliyorlar bana da…

    • Duygu Karataş
      30 Ocak 2014 at 14:54 - Reply

      Yaş aralığı çok az olunca malesef anneyi vicdan terazi gibi bazı konularda oldukça zorluyor değil mi?
      Hatta bana bu durumun ikizden daha bile zor olduğunu söyleyen anneler var!
      Sağlıklı olsunlar da gerisi kolay elbette :)
      Kolaylıklar diliyorum!
      sevgiler